Mądry Osioł.

Dobby był zabawnym osiołkiem. Miał dużą głowę i małe ciało. Mieszkał w małej wiosce ze swoją matką oraz braćmi i siostrami. Dobby lubił się uczyć i czytać, ale czasami szkoła sprawiała mu trochę trudności. Inne zwierzęta często go dokuczały i mówiły złe rzeczy, że jest głupi, leniwy i brzydki. Myślały, że nigdy niczego nie osiągnie w życiu. 

Dobby czuł się bardzo smutny, ale nie tracił odwagi. Chciał udowodnić, że jest inteligentny i pracowity. Codziennie uczył się ze swoich książek i wykonywał zadania domowe. Uważnie słuchał nauczycieli i zadawał dużo pytań. Dobby marzył o tym, że sam zostanie nauczycielem i pomoże innym osłom.

Pewnego dnia Dobby dostał bardzo wyjątkową szansę. Odbyła się konkurs dla wszystkich szkół w okolicy. Najlepsi uczniowie z każdej szkoły mogli wziąć udział w grze, w której dostawali pytania z różnych dziedzin, których się uczyli. Zwycięzca miał wygrać coś bardzo pięknego, żeby kontynuować naukę.

Dobby bardzo chciał wziąć udział, ale dyrektor nie był od razu przekonany. Myślał, że Dobby nie będzie tak dobry jak inne zwierzęta. Myślał o innych zwierzętach, takich jak sprytny lis, mądra sowa albo szybki królik. Ale Dobby błagał go, żeby dał mu szansę. Powiedział, że bardzo ciężko pracował i że wie wszystko, co jest w książkach.

W końcu dyrektor się zgodził, ale ostrzegł Dobby'ego, żeby nie był smutny, jeśli nie wygra. Dobby mu podziękował i obiecał, że da z siebie wszystko. Poszedł do domu i jeszcze ciężej się uczył. Powtarzał wszystko, co się nauczył, i nawet robił ćwiczenia ze swoją matką.

Nadszedł dzień konkursu. Dobby poszedł do wielkiej sali, gdzie miał odbyć się konkurs. Tam zobaczył innych uczestników. Byli wszyscy więksi, szybsi i silniejsi od niego. Patrzyli na niego trochę złowrogo i śmiali się z niego. Mówili, że i tak nie ma szans i że lepiej, żeby się poddał.

Dobby poczuł się trochę zdenerwowany, ale nie dał się zastraszyć. Usiadł na swoim miejscu i czekał na pytania. Gra się rozpoczęła. Pytania dotyczyły różnych rzeczy, na przykład dlaczego niebo jest niebieskie, ile nóg ma pająk, jakie zwierzę zasypia zimą, i wiele innych. Dobby znał wszystkie odpowiedzi! Szybko nacisnął przycisk i podał właściwą odpowiedź. Był szybszy i sprytniejszy od innych zwierząt. Miał najwięcej punktów i wygrał grę!

Wszyscy w sali byli zdumieni. Nikt nie spodziewał się, że osioł wygra. Dobby był niesamowicie szczęśliwy. Spełnił swoje marzenie! Dostał coś bardzo pięknego, żeby kontynuować naukę. Bardzo ciężko się uczył i został wspaniałym nauczycielem. Nauczał innych osłów i inspirował ich do nauki i rozwoju. Dobby był szanowany i kochany przez wszystkich. Był mądry, pracowity i piękny. Był Dobby, osioł, który został nauczycielem.