Słońce I Księżyc Zostali Przyjaciółmi.

Słońce i księżyc zawsze były daleko od siebie. Słońce świeciło w dzień, księżyc błyszczał w nocy. Nie znali się dobrze i myśleli, że nie mają nic wspólnego. Słońce uważało, że księżyc jest zbyt zimny i blady, księżyc sądził, że słońce jest zbyt gorące i jaskrawe.

Ale pewnego dnia wydarzyło się coś wyjątkowego. Nastał zaćmienie słońca, a księżyc stanął przed słońcem. Przez kilka minut byli bardzo blisko siebie. Wreszcie mogli się zobaczyć i byli zaskoczeni. Słońce zobaczyło, że księżyc nie jest tak nudny, jak myślało, ale pełen kraterów i gór. Księżyc zobaczył, że słońce nie jest tak aroganckie, jak myślał, ale pełne plam i płomieni.

Zaczęli rozmawiać i odkryli, że mają wiele wspólnego. Oboje kochali gwiazdy, planety i ziemię. Oboje odgrywali ważną rolę w życiu ludzi. Oboje mieli do czynienia z chmurami, burzami i porami roku. Zrozumieli, że nie są tak różni, ale mogą wiele od siebie nauczyć.

Postanowili zostać przyjaciółmi i odwiedzać się częściej. Czasami, gdy słońce zachodziło, księżyc już wychodził. Innym razem, gdy księżyc zmniejszał się, słońce jeszcze chwilę pozostawało. Witali się wtedy uśmiechem i dzielili swoimi historiami. Zostali najlepszymi przyjaciółmi, a ludzie nazwali to złotą godziną.