Ptaszek I Robaczek.

Ptaszek z wielkim głodem fruwał wokół, szukając czegoś pysznego do zjedzenia. Wtedy zobaczył robaczka, który wychodził z ziemi. Ptaszek pomyślał: "Ha, to będzie smakołyk!" Zanurkował, żeby złapać robaczka.

Ale robaczek nie był głupi. Zobaczył ptaszka nadlatującego i szybko się schował w ziemi. Ptaszek chybił z atakiem i spadł z hukiem na ziemię. Potrząsnął piórami i spojrzał złośliwie na robaczka. "Chodź tu, ty!" zawołał. "Jesteś moim!"

Robaczek znów wystawił swoją główkę z ziemi i powiedział: "Nie, nie jestem! Jestem własnością siebie! Dlaczego chcesz mnie zjeść? Nic ci nie zrobiłem!" Ptaszek powiedział: "To mnie nie obchodzi! Jestem głodny, a ty jesteś moim jedzeniem!"

Robaczek powiedział: "To niesprawiedliwe! Mam też prawo do życia! Czy nie moglibyśmy być przyjaciółmi zamiast wrogami?" Ptaszek powiedział: "Przyjaciele? Z tobą? Jak to?" Robaczek powiedział: "No cóż, możemy razem się bawić, rozmawiać i uczyć się od siebie nawzajem. Być może nawet możemy sobie pomóc. Ja wiem wiele o ziemi, a ty wiesz wiele o niebie. Możemy pokazać sobie nowe rzeczy."

Ptaszek chwilę pomyślał. Nigdy nie miał przyjaciela. Zawsze był sam i zawsze musiał walczyć o jedzenie. Uważał życie za dość trudne i nudne. Powiedział: "No dobrze, brzmi to całkiem fajnie. Ale jak mam wiedzieć, że nie oszukujesz mnie? Może chcesz mnie tylko rozproszyć, żeby uciec."

Robaczek powiedział: "Nigdy bym tego nie zrobił! Obiecuję ci, że będę uczciwy. Jeśli mi nie wierzysz, możesz mi dać test. Zapytaj mnie o cokolwiek, czego chcesz wiedzieć, a ja ci odpowiem." Ptaszek powiedział: "Dobra, w takim razie. Jakie to było największe zwierzę, jakie kiedykolwiek widziałeś?" Robaczek powiedział: "To był kret. Jest bardzo duży i silny, ma ostre zęby. Kopie chodniki pod ziemią i je regałki takie jak ja. Bardzo się go boję."

Ptaszek powiedział: "Wow, brzmi strasznie. Też widziałem duże i silne zwierzę. To jest orzeł. Jest bardzo szybki i sprytny, ma ostre szpony. Lata wysoko w niebie i je ptaki takie jak ja. Ja też bardzo się go boję." Robaczek powiedział: "O, to też brzmi strasznie. Mamy coś wspólnego. Mamy oboje wrogów, którzy chcą nas zjeść."

Ptaszek powiedział: "Tak, to prawda. Mamy coś wspólnego. Mamy oboje strach. Ale wiesz co? Odważymy się bronić i uciekać. Nie poddamy się." Robaczek powiedział: "Tak, to też prawda. Mamy też coś innego wspólnego. Mamy oboje odwagę. Odważymy się pokazać i rozmawiać. Nie boimy się nieznanego."

Ptaszek i robaczek spojrzeli na siebie i uśmiechnęli się. Poczuli ciepło w swoich sercach. Powiedzieli: "Wiesz co? Mamy jeszcze coś wspólnego. Mamy oboje przyjaciela. Jesteś moim przyjacielem, a ja jestem twoim przyjacielem. Jesteśmy przyjaciółmi!" Objęli się i zaczęli się śmiać. Byli szczęśliwi, że się znaleźli.

I tak zaczęła się historia ptaszka i robaczka, którzy stali się przyjaciółmi. Bawili się, rozmawiali i uczyli się od siebie nawzajem. Pomagali sobie w potrzebie. Mieli zabawę i byli szczęśliwi. Byli najlepszymi przyjaciółmi, jakich można sobie wyobrazić.