ΤΟ ΠΟΥΛΆΚΙ ΜΕ ΤΈΣΣΕΡΑ ΦΤΕΡΆ.

Ο Φλίτς ήταν ένα πολύ μικρό πουλάκι που ήταν διαφορετικό από όλα τα άλλα πουλιά. Είχε τέσσερα φτερά αντί για δύο. Όταν ο Φλίτς γεννήθηκε, οι άνθρωποι νόμιζαν ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να πετάξει. Τα φτερά του ήταν πολύ βαριά και αδέξια. Οι γονείς του προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν και του είπαν ότι ήταν ξεχωριστός, αλλά ο Φλίτς απλά ήθελε να είναι σαν τα άλλα πουλιά. Ήθελε να πετά στον αέρα και να νιώθει τον αέρα.

Ο Φλίτς αποφάσισε να μάθει να πετάει, όσο δύσκολο κι αν ήταν. Άσκησε κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Άλμαζε από κλαδί σε κλαδί, πετούσε με τα φτερά του και προσπαθούσε να ανέβει. Αλλά δεν τα κατάφερνε. Έπεφτε συνέχεια. Τα άλλα πουλιά τον έκαναν ρεζίλι και τον αποκαλούσαν αποτυχημένο. Ο Φλίτς ένιωθε λυπημένος και θυμωμένος, αλλά δεν παραιτήθηκε. Ήξερε ότι μπορούσε να τα καταφέρει αρκεί να προσπαθήσει αρκετά.

Μια μέρα, ενώ ο Φλίτς άσκεια, συνέβη κάτι ιδιαίτερο. Ένιωσε μια τράβηγμα στα φτερά του. Κοίταξε ψηλά και είδε ένα μεγάλο αετό να πετά πάνω από αυτόν. Ο αετός είχε παρατηρήσει τον Φλίτς και ήταν περίεργος. Δεν είχε ξαναδεί πουλί με τέσσερα φτερά και αποφάσισε να το βοηθήσει. Του είπε: "Έχεις ένα ξεχωριστό δώρο, παιδί. Έχεις τέσσερα φτερά, ενώ τα περισσότερα πουλιά έχουν μόνο δύο. Δεν πρέπει να τα βλέπεις ως βάρος, αλλά ως κάτι καλό. Μπορείς να πετάς πιο γρήγορα και ψηλότερα από οποιονδήποτε άλλο, αν μάθεις πώς να τα χρησιμοποιείς σωστά."

Ο αετός έμαθε στον Φλίτς πώς να κινεί τα φτερά του ταυτόχρονα για να τα χρησιμοποιεί σωστά. Τον έμαθε πώς να ανεβαίνει, να πετά, να κατεβαίνει, να γυρίζει και να προσγειώνεται. Του έμαθε πώς να χρησιμοποιεί τον αέρα για να πετά πιο γρήγορα. Του έμαθε πώς να διατηρεί την ισορροπία του και να δοσοληψεύει τη δύναμή του. Ο Φλίτς άκουγε προσεκτικά και ακολουθούσε τις οδηγίες του αετού. Άσκησε και άσκησε και άσκησε. Και σιγά σιγά άρχισε να πετά.

Ο Φλίτς ήταν πολύ χαρούμενος. Επιτέλους μπορούσε να κάνει αυτό που πάντα ήθελε. Μπορούσε να πετά στον αέρα και να νιώθει τον αέρα. Μπορούσε να δει τον κόσμο από άλλη οπτική γωνία. Ένιωθε ελεύθερος και χαρούμενος. Ευχαρίστησε τον αετό για τη βοήθειά του και τον ρώτησε αν θα μπορούσαν να είναι φίλοι. Ο αετός συμφώνησε και του είπε ότι ήταν περήφανος για τον Φλίτς. Του είπε ότι ο Φλίτς ήταν ένα μοναδικό και γενναίο πουλί. Του είπε ότι ο Φλίτς άξιζε το όνομά του.

Ο Φλίτς πέταξε πίσω στη φωλιά του, όπου οι γονείς του τον περίμεναν. Εκείνοι ήταν έκπληκτοι και χαρούμενοι όταν είδαν ότι ο Φλίτς μπορούσε να πετά. Τον αγκάλιασαν και τον συγχάρηκαν. Του είπαν ότι τον αγαπούσαν και ήταν περήφανοι για αυτόν. Ο Φλίτς τους είπε για τον αετό και πώς τον είχε βοηθήσει. Είπε ότι είχε κάνει έναν καινούργιο φίλο και ότι ήταν ευτυχισμένος.

Την επόμενη μέρα, όταν ο Φλίτς πήγε πάλι να πετάξει, συνάντησε τα άλλα πουλιά που τον είχαν κοροϊδέψει. Τον κοίταξαν με έκπληξη. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι μπορούσε να πετά. Τον είδαν να πετάει πιο γρήγορα και ψηλότερα από αυτούς. Τον είδαν να κάνει διάφορα κόλπα στον αέρα. Τον είδαν να διασκεδάζει. Ήταν ζηλιάρηδες και ντροπαλοί. Συνειδητοποίησαν ότι είχαν κρίνει λάθος τον Φλίτς. Συνειδητοποίησαν ότι τον είχαν υποτιμήσει. Συνειδητοποίησαν ότι τον είχαν πληγώσει.

Πετάξανε στον Φλίτς και ζήτησαν συγγνώμη. Είπαν ότι λυπούνταν για τη συμπεριφορά τους. Είπαν ότι θαύμαζαν και σέβονταν τον Φλίτς. Είπαν ότι ήθελαν να τον συγχαρούν και να του δώσουν κολακείες. Είπαν ότι ήθελαν να παίξουν μαζί του. Ο Φλίτς ήταν έκπληκτος και μπερδεμένος. Δεν ήξερε τι να πει. Κοίταξε τον αετό που πετούσε δίπλα του. Ο αετός κούνησε το κεφάλι του και χαμογέλασε. Είπε στον Φλίτς: "Είναι στα χέρια σου, παιδί. Μπορείς να επιλέξεις να τους συγχωρήσεις και να τους δεχτείς. Να είσαι περήφανος για τον εαυτό σου. Να είσαι πάντα χαρούμενος με αυτό που έχεις. Έχεις τέσσερα φτερά, και αυτό σε κάνει ξεχωριστό."

Ο Φλίτς σκέφτηκε όσα είχε πει ο αετός. Αποφάσισε να συγχωρήσει και να δεχτεί τα άλλα πουλιά. Αποφάσισε να παίξει και να μοιραστεί μαζί τους. Αποφάσισε να είναι ευγενικός και καλός. Αποφάσισε να είναι αυτός. Αποφάσισε να είναι περήφανος για τον εαυτό του. Αποφάσισε να χαίρεται με αυτό που είχε. Είχε τέσσερα φτερά, και αυτό τον έκανε ξεχωριστό.

Και έτσι ο Φλίτς έζησε για πολλά χρόνια ευτυχισμένος, μαζί με τους φίλους του, την οικογένειά του και τον δάσκαλό του. Πετούσε στον αέρα, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του και ένα τραγούδι στην καρδιά του. Ήταν ένα πουλάκι με τέσσερα φτερά, και ήταν ευτυχισμένος.