ΤΟ ΈΞΥΠΝΟ ΓΑΪΔΟΥΡΆΚΙ.

Ο Ντόμπι ήταν ένα αστείο γαϊδουράκι. Είχε ένα μεγάλο κεφάλι με ένα μικρό σώμα. Ζούσε σε ένα μικρό χωριό με τη μητέρα του και τα αδέλφια του. Ο Ντόμπι αγαπούσε να μαθαίνει και να διαβάζει, αλλά μερικές φορές βρίσκει το σχολείο λίγο δύσκολο. Τα άλλα ζώα τον πείραζαν συχνά και έλεγαν κακά πράγματα, όπως ότι ήταν χαζός, τεμπέλης και άσχημος. Νόμιζαν ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να επιτύχει κάτι στη ζωή του.

Ο Ντόμπι ένιωθε πολύ λυπημένος, αλλά δεν έχασε το θάρρος του. Ήθελε να αποδείξει ότι ήταν έξυπνος και εργατικός. Κάθε μέρα διάβαζε τα βιβλία του και έκανε τα μαθήματά του. Άκουγε προσεκτικά τους δασκάλους του και έθετε πολλές ερωτήσεις. Ο Ντόμπι ονειρευόταν να γίνει ο ίδιος δάσκαλος και να βοηθήσει άλλα γαϊδουράκια.

Μια μέρα, ο Ντόμπι έλαβε μια πολύ ιδιαίτερη ευκαιρία. Υπήρχε ένας διαγωνισμός για όλα τα σχολεία στην περιοχή. Οι καλύτεροι μαθητές από κάθε σχολείο θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε ένα παιχνίδι όπου θα έπαιρναν ερωτήσεις για όλα τα πράγματα που είχαν μάθει. Ο νικητής θα κέρδιζε κάτι πολύ όμορφο για να συνεχίσει τις σπουδές του.

Ο Ντόμπι ήθελε πολύ να συμμετάσχει, αλλά ο διευθυντής δεν ήταν αρχικά πεπεισμένος. Νόμιζε ότι ο Ντόμπι δεν θα ήταν τόσο καλός όσο τα άλλα ζώα. Σκεφτόταν άλλα ζώα, όπως ένα έξυπνο αλεπού, ένα σοφό κουκουβάγια ή ένα γρήγορο κουνέλι. Αλλά ο Ντόμπι τον παρακάλεσε να του δώσει μια ευκαιρία. Του είπε ότι είχε δουλέψει πολύ σκληρά και ότι ήξερε τα πάντα ό,τι ήταν στα βιβλία.

Τελικά, ο διευθυντής συμφώνησε, αλλά του πρόστεινε να μην λυπηθεί αν δεν κερδίσει. Ο Ντόμπι τον ευχαρίστησε και υποσχέθηκε να κάνει το καλύτερό του. Πήγε σπίτι και διάβασε ακόμα πιο σκληρά. Άσκησε όλα όσα είχε μάθει και ακόμα και άσκησε με τη μητέρα του.

Ήρθε η μέρα του διαγωνισμού. Ο Ντόμπι πήγε στη μεγάλη αίθουσα όπου θα γίνει το παιχνίδι. Εκεί είδε τους άλλους παίκτες. Ήταν όλοι μεγαλύτεροι, πιο γρήγοροι και πιο δυνατοί από εκείνον. Τον κοίταζαν με κακό βλέμμα και τον γέλαγαν. Έλεγαν ότι δεν είχε κανένα περιθώριο επιτυχίας και ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψει.

Ο Ντόμπι ένιωσε λίγο νευρικός, αλλά δεν φοβήθηκε. Πήγε στη θέση του και περίμενε τις ερωτήσεις. Το παιχνίδι ξεκίνησε. Οι ερωτήσεις ήταν για πράγματα όπως γιατί ο ουρανός είναι μπλε, πόσα πόδια έχει ένας αράχνης, ποιο ζώο κοιμάται το χειμώνα και πολλά άλλα. Ο Ντόμπι γνώριζε όλες τις απαντήσεις! Πάτησε γρήγορα το κουμπί και έδωσε τη σωστή απάντηση. Ήταν πιο γρήγορος και έξυπνος από τα άλλα ζώα. Συγκέντρωσε τους περισσότερους πόντους και κέρδισε το παιχνίδι!

Όλοι στην αίθουσα έμειναν έκπληκτοι. Κανείς δεν είχε σκεφτεί ότι ένα γαϊδουράκι θα κέρδιζε. Ο Ντόμπι ήταν πολύ χαρούμενος. Είχε πραγματοποιήσει το όνειρό του! Έλαβε κάτι πολύ όμορφο για να συνεχίσει τις σπουδές του. Δούλεψε σκληρά και έγινε ένας υπέροχος δάσκαλος. Έδινε μαθήματα σε άλλα γαϊδουράκια και τα έκανε να εμπνεύσει να μάθουν και να αναπτυχθούν. Ο Ντόμπι απολάμβανε σεβασμό και αγάπη από όλους. Ήταν έξυπνος, εργατικός και όμορφος. Ήταν ο Ντόμπι, το γαϊδουράκι που έγινε δάσκαλος.