Available in 15 languages
nl

De Blije Berg.

Er was eens een berg die altijd lachte. Hij stond daar, hoog boven de groene vallei, met zijn sneeuwige witte gezicht in een eeuwige glimlach. De mensen uit het nabijgelegen dorp noemden hem "De Blije Berg."

De Blije Berg hield ervan om dicht bij het dorp te wonen. Hij zag iedere dag de kinderen spelen in de velden, oude gelukkige mannetjes zittend op een bankje, en de vrouwen die samen lachten terwijl ze de was deden bij de rivier. De Blije Berg voelde zich verbonden met hen allemaal.

Op een dag kwam een jong meisje naar de top van de berg. "Waarom ben je altijd zo blij?" vroeg ze nieuwsgierig aan de Blije Berg.

De Blije Berg glimlachte nog breder. "Omdat ik de vreugde van dit dorp voel," zei hij. "Als de mensen hier lachen, voel ik me ook gelukkig. En als ik lach, worden zij ook blij. Het is een wisselwerking, begrijp je?"

Het meisje knikte. Ze keek uit over de vallei en zag de huizen, de bomen en de rivier. "Ik denk dat ik ook een beetje zoals jij wil zijn," zei ze. "Altijd blij en verbonden met anderen."

De Blije Berg knipoogde. "Dat kun je zeker zijn," zei hij. "Het begint met een glimlach. Probeer het maar eens."

En zo begon het. Het meisje glimlachte naar de bloemen, de vogels en zelfs naar de oude mannetjes zittend op het bankje. En de Blije Berg glimlachte met haar mee.

Het was de gelukkigste Blije Berg en de gelukkigste dorp ter wereld.

Maar, zoals elk dorp groeit, groeide ook dit dorp. Meer mensen werden aangetrokken door de vreugde en vriendelijkheid die De Blije Berg uitstraalde, en al snel werd het een bruisende stad.

Wil ook jij zo gelukkig zijn als De Blije Berg? Begin dan met een glimlach en wees altijd vriendelijk en dankbaar. Wees een échte vriend, net als De Blije Berg!